آمده دنيا دختر موسي جلوه کوثر ثاني زهرا(س)
اين نوا از دل سما آمد بر دل خستگان دوا آمد
عشق ما زينب رضا(ع) آمد
مدد مدد گل زهرا (س)2
بضعه طاها آرزوي ما هستي نجمه قبله دلها
جنت حق چو خاک پاي او صد هزاران ليلي فداي او
شد رضا(ع) مست خنده هاي او
مدد مدد گل زهرا (س)2
سر ما اوحي هل اتي سيما يذهب عنکم ماه او ادني
تا که يارم بر عالمين پا زد طعنه بر اهل آسمانها زد
بهر رويش خدا به خود نازد
مدد مدد گل زهرا (س)2
من گداي تو بينواي تو بسته ام دل را بر سراي تو
بارگاهت مدينه ايران جبرييل است به صحن تو دربان
شهر قم بهر تو شده کنعان
مدد مدد گل زهرا (س)2
رضا تاجيک
******************************************
شبیه یه رویا یه رویای زیبا
نشسته یه مهتاب رو دستای حورا
ملیکه ی دنیای بالا دیگه می
شینه جای زهرا
داره نماز شکر می خونه فاطمه میون عرش اعلا
فاطمه فاطمه مدد یا معصومه
خدا داده کوثر به موسی بن جعفر
گل باغ حیدر شفیعه به محشر
ز تبار آل محمد یه خواهر آزاده اومد
تو خونه ی باب الحوائج ملائکه در رفت و آمد
فاطمه فاطمه مدد یا معصومه
زدم دل به دریا طبیبی به دلها
بگفته امامت فداها ابوها
کریمه ی آل عبایی اسوه ی حجب و حیایی
به خدا میون قلب ایران تویی که سفیر رضایی
فاطمه فاطمه مدد یا معصومه
رضا تاجيك
******************************************
تو آسمون فاطمه ( تو کوکبی 2 ) برای حضرت
رضا ( تو زینبی 2 )
ای الهه ی عرش خدا شفیعه ی روز جزا کریمه ی
آل عبا
مدد يا معصومه 3 مدد
به خیل جمع حوریا ( ملیکه ای 2 ) به جمع آل طاهرین (
کریمه ای 2 )
عرش شد حوزه ی علمیت شمس نور زیر
پوشیت فاطمی شد روحیت
مدد يا معصومه 3 مدد
هزار مریم به درگهت ( خادمه اند 2 ) به شور و غوغا به ذکر
یا ( فاطمه اند 2 )
ای ستاره ی لطف و عطا گفته پدر بهر
ثنا فداها ابوها ترا
مدد يا معصومه 3 مدد
اگر که گشت عمر جاودان ( به نام خضر 2 ) من آب شورت نمی دهم
( به جام خضر 2 )
ای تمام انجم کلهم به صحن تو گردیده
گم مدینه ی ما شهر قم
مدد يا معصومه 3 مدد
رضا تاجيك
******************************************
اي مليکه اي مهين
بانوي عشق
اي سراپا در وجودت بوي عشق
آمدم تا حُسن تو گويم به دل
شاه بيتي از غزل جويم به دل
حال خواهم بهر تو گويم سخن
تا طراوت آورم بر اين چمن
بلبلم کن تا نواخوانت شوم
دعبلم کن تا ثناخوانت شوم
برده اي دل ني ز قلب بي نوام
ني ز اهل عقل و عرفان و سخا
آمده جبريل نزدت دست بوس
گشته اي حاکم به قلب شاه طوس
کيستي بانو؟رحيمت گفته اند
با من از دست کريمت گفته اند
بر عطوفت سرفرازي مي کني
بر دل ما چاره سازي مي کني
در کلامت تيغ حيدر شد نهان
اي اميد ما به روز امتحان
مادري يا دخت ختم الانبيا
يا که هستي زينت شير خدا
شبه زهرا(س)! شور زهرا در سرت
نهر کوثر جرعه اي از ساغرت
امهات اربعه در کوي تو
دست حاجت آورندي سوي تو
اين حريمت نور دلها مي دهد
جاي جايش بوي زهرا (س) مي دهد
گر نهان شد قبر زهرا از همه
اين حرم آرد شکوه فاطمه
در سرايت جود و نعمت ريخته
غربت و شور و صفا آميخته
قم که گفتند هست شهر پرقيام
شد حريم و بارگاه ده امام
اي اميد آخر هر حق سرشت
کن رضا را تو شفاعت در بهشت
رضا تاجيک*1385
******************************************
آنشب زمين هواي بهشتي دوباره داشت
آغوش آسمان به بغل ماهپاره داشت
چشمان ابر روي زمين را گرفته بود
هر قطره با خودش سبدي پرستاره داشت
دست ملک قصیده ای از نور می نوشت
واژه به واژه حرف غزل استعاره داشت
باز عطر سيب و بوي بهار و شميم ياس
بر بارش دوباره كوثر اشاره داشت
اين بار حق به دامن موسي عطا نمود
آن كوثري كه بال ملك گاهواره داشت
اين سيب سرخ سيب بهشت پيمبر است
اين دختر يگانه موسي بن جعفر است
مثل بهار بود هواي رسيدنت
باران چكيد از رد پاي رسيدنت
در پشت درب خانه تان جمع ميشوند
خيل فرشتگان كه براي رسيدنت_
-آماده اند از طرف ذات كردگار
خود را فدا كنند فداي رسيدنت
خاك بهشت بهر قدمگاه تو كم است
آغوش نجمه بود سراي رسيدنت
قلب برادرت ز تب شوق آب شد
در التهاب ثانيه هاي رسيدنت
در چشم خویش ذوق خدا را نگاه کن
گلخنده امام رضا را نگاه کن
از آن زمان كه خواهر سلطان ما شدي
بانو ، شما مليكة ايران ما شدي
از آسمان وجود تو بر ما نزول كرد
تا كوثر دوباره قرآن ما شدي
منت گذاشت بر سر ما ناز مقدمت
وقتي كه آمدي تو و مهمان ما شدي
با هر قدم به سينه ما جا گرفته اي
يعني تو صاحب دل ما جان ما شدي
باني خير و بركت اين خطه گشته اي
وقتي نسيم سبز بيابان ما شدي
يعني فقط نه جزء محبان حيدريم
«از شيعيان كشور موسي بن جعفريم»
وقتي تويي كه آينه ذات كوثري
زيبد به خادمان حريمت پيمبري
عصمت به پاي عصمت تو سجده مي كند
معصومه اي و عصمت كبراي ديگري
اي زينبي كه عالمه بي معلمي
زين رو كني به شهر خودت علم پروري
ما هرچقدر شعر و غزل نذرتان كنيم
تو بازهم از آنچه كه گفتيم برتري
بي تو كميت محشريان لنگ مي شود
يك وقت اگر كه روي به محشر نياوري
زهرا شدی و شمس فروزان شیعه ای
زهرا شدی و روز قیامت شفیعه ای
خود ظلمتیم ، اگرچه سپیدیم با شما
یأسیم اگر ، سراسر امیدیم با شما
مست اجابتند دعاها کنارتان
ما حاجت نداده ندیدیم با شما
وقتی حدیث ها تو را حرف می زنند
جز وصف فاطمه نشنیدیم با شما
در قاب عکس خالی آن قبر گمشده
تصویری از بهشت کشیدیم با شما
پس آمدیم و زائر آن بی نشان شدیم
یعنی که تا مدینه رسیدیم باشما
امشب كه عشق مي پرد از كنج سينه ام
در محضر تو زائر شهر مدينه ام
محمد بیابانی
******************************************
ولاى حضرت معصومه راحت جانست
به چشم مردم آگاه روح ايمانست
كسى به دعوى ايمان خود بود صادق
كه پيرو نبى و تابع امامان است
چو اهل بيت نبى گوهران بى مثلند
بهايشان ز شرف فوق درك انسانست
به هر گلى كه ز باغ رسالت است و على
هر آنكه دل ندهدجوار نزد يزدانست
چه جاى آن كه نباشد محب معصومه
كه او به چرخ ولا اختر درخشانست
به خاك پاى تو اى بنت موسى جعفر
كه توتياى ضيابخش اهل عرفانست
اگر چبيبه حق خوانمت از آن باشد
كه بر مقام تو عارف خداى سبحانست
******************************************
ا رب اين خلد برين يا جنه الماواستى
يا همايون بارگاه بضعه موساستى
اين مهين بانو كه در برج شرافت اخترى است
نسل پاك و زاده انسيه الحوراستى
فاطمه اخت الرضا, سلطان دين, روحى فداه
خاك درگاه تو از عرش علا اعلاستى
ملجا اهل زمان و شافع يوم المعاد
خواهر سلطان دين و ثانى زهراستى
مرقد نورانيش گويا رياض جنت است
تربت پاكش ز مشك و عنبر ساراستى
گو بيايد تا به بيند اين همايون بارگاه
آنكه بر وجود جنت دنياستى
حضرت ناطق بحق صادق چنين فرموده است
درجزاى زائر او جنت الماواستى
اى مهين بانوى كاخ عصمت, اى مايه وجود
اى كه خاك درگهت رشك دم عيساستى
حق ام و اب اگر مانع نبودى گفتمى
هم زخيل خادمانت آدم و حواستى
طالب دنيا به قم چون طير اندر مجلس است
ظالم اندردشت قم چون ملح در درياستى
هر كه از روى خلوص آرد به درگاه تو روى
خوشدل از دنيا وفارغ ازغم عقباستى
عقل در احصاء قدرش قاصر است و پا به گل
گرچه چون لقمان دهر وبوعلى سيناستى
خطه قم شد زيمن مقدمش رشك جنان
در صفا دارالخلودو ازشرف غبراستى
چون بديدى اين بنا را عقل گفتى كاسمان
صورتى در زير دارد آنچه دربالاستى
سيد محمد رضا خادم
مي پرم بابال او تا انتها . . .