شهادت امام جواد الائمه علیه السلام33

در بين آسمانها  مملو از فغان است  عرش خدا سيه پوش برحجت جوان است
اين نور آسماني  مهتاب عدل و داد است  مظلوم شهر بغداد  مولاي ما جواد است
مولا مو لا مولا  يا مظلوم
رب سخاوت و جود  خاتم به هر کلام است  پور شه خراسان جانم نهم امام است
شيري دگر بود او از بيشه ي ولايت  برده ز مرتضي او ارث صفا و غيرت
مولا مو لا مولا  يا مظلوم

او هديه ي دگر بود برسينه ي پيمبر  که از وجودش آمد شان نزول کوثر
دست فلک چو زهرا  غرق مصيبت و آه  پيراهن حياتش  بر تن گرفته کوتاه
مولا مو لا مولا  يا مظلوم

شهادت امام جواد الائمه علیه السلام32


خون شد از غم دل من سوخته حاصل من
با که گویم که شده یار من قاتل من
ای پدر کن نگهم خانه شده قتلگهم
جگر سنگ بسوزد به شرار دل من
ای خدا مظلومم
****
رفته طاقت ز تنم جان رود از بدنم
نتوانم که دگر دست و پایی بزنم

یار سنگین دل من بر تن من تاب نداد
جگرم سوخت و یک قطره به من آب نداد
ای خدا مظلومم
****
از نفس افتادم در قفس جان دادم
از چه خود صیادم نکند آزادم

ای پدر مشکل تو مشکل من گردیده
دختر قاتل تو قاتل من گردیده

ای خدا مظلومم

شهادت امام جواد الائمه علیه السلام31

پسر سلطان با نگاه پریشون      گوشه ی حجره داره میباره بارون
خون دل میون چشم ترشه          قاتلش  خنده های همسرشه
داره میون خونه میمیره
دلش از این زمونه میگیره
به زیارت فاطمه میره
یا بن ازهرا واویلا یاجواد ابن الرضا
شده نفسهاش همه دیگه بریده          با آه و ناله  رو خاکا پاکشیده
شبیه  طائر افلاکی شده            ای خدا موهاش چقدرخاکی شده
همه ی هستی امام رضا
داره می سوزه از زهر جفا
میون خنده و هلهله ها
یا بن ازهرا واویلا یاجواد ابن الرضا
روضه ی آقا  دلارو میسوزونه      وقتی تنش رو  بوم خونه می مونه
پرای کبوترا سایبونه                    که تن آقا تو آفتاب نمونه
داره دلا میره کرببلا
به سوی مقتل خون خدا
که بی سره به زیر مرکبا
یا بن ازهرا واویلا یاجواد ابن الرضا